Het eerste voorbeeld van een innovatie oplossing dat Babay aanhaalt is het gebruik van slimme sensoren. Die worden al veel toegepast binnen de langdurige zorg. “De software biedt de mogelijkheid om mee te kijken met cliënten, wanneer iemand bijvoorbeeld uit bed is gevallen en hulp nodig heeft. Dat heet ‘uit-bed detectie’. Er worden velden getekend in de software van de slimme sensor. Zodra een bewoner langer dan de ingestelde tijd buiten de velden is, wordt er een alarm afgegeven naar de smartphone van de zorgmedewerker.”

De velden kan de zorgmedewerker eventueel zelf aanpassen in de slimme sensor app, als hij of zij daarvoor bevoegd is. “Daarin kun je ook functies zoals geluidsdetectie, ‘verlaat de kamer-detectie’ en een spreekluisterverbinding opzetten. Deze slimme sensoren slaan trouwens geen beelden op, het is alleen bedoeld om te monitoren. Op het moment dat een zorgmedewerker de kamer in komt, worden de functionaliteiten automatisch uitgezet. Zodra men klaar is worden die weer aangezet door de aan- en afmeldknop.”

Artificial Intelligence in de zorg

De tweede trend die Babay constateert is artificial intelligence (AI). Veel mensen denken bij AI aan iets wat nog niet realistisch is, maar Babay ziet dat daar in de toekomst steeds meer op ingezet zal worden. “Ik zal twee voorbeelden geven van de toepassing van artificial intelligence. De eerste is valdetectie. Wanneer iemand aan de rand van het bed gaat zitten en dreigt te vallen, gaat er een alarm af bij de zorgprofessional. Dat komt doordat de software in slimme sensoren patronen herkent en hiervan leert.”

Een stap verder is de toepassing van artificial intelligence in de slimme sensoren dat gedrag van personen kan herkennen in een groep. “Stel er zijn twintig mensen in een ruimte en er is één man die druk staat te gebaren met een glas in zijn hand. Het systeem herkent dat het gaat om Jan. Omdat Jan agressief dreigt te worden, weet de software in de slimme sensor dat er wellicht iets staat te gebeuren en dat er moet worden ingegrepen. Het systeem kan bovendien personeel in uniform onderscheiden van de andere aanwezigen in de ruimte en zo bepalen of het nodig is om iemand op te roepen.”

Locatietrackers

Tot slot wordt er in de zorg steeds vaker gebruikgemaakt van locatiebepaling. “En dat gebeurt niet alleen met polsbandjes voor cliënten, maar ook op zogeheten assets. Dat zijn medische hulpmiddelen die snel gevonden moeten worden. Denk bijvoorbeeld aan tilliften, badbrancards of een douchetoiletstoel. Dit scheelt veel tijd en ergernis bij het zorgpersoneel. Zij kunnen via de smartphone zien in welke ruimte een medisch hulpmiddel staat. Het is ook handig voor de technische dienst, die te maken heeft met de jaarlijkse keuring van de medische hulpmiddelen. Het geeft rust in de organisatie.”